Hangi hikâye başladığı yerde bitmemiş ki ?
Taht-ı Süleyman...
Gözümü kapadım; kâh Trabzon'da bir nar ağacının altındayım, kâh Tebriz'de, kâh Taht-ı Süleyman'da halı dokuma tezğahlarının arasındayım. Hırçın nehirleri geçerken; gözyaşlarımdan aşkı kattım, atımı dört nala koştururken; geride kalbimi bıraktım.
Eşsiz kitaplar anlatılmaz yaşanırmış.
Keyifli okumalar...