Sibel eldek
@Sibelkov
İvan İlyiç'e Amentü okudum.
“İçimde, bedenimle birlikte büyümeyen bir yer vardı. O yer hâlâ çocuk kalmıştı ve her sabah o karanlıkta uyanıyordu.”
Reklam
“Zamanın geçtiğini biliyorum. Ama sanki içimde bir şey, yıllardır aynı yerde oturuyor, hiç kımıldamadan.”
Ölüm, arkasında bir boşluk değil, bir yankı bırakır. Sessizliği o yankı doldurur.”
Sustuğumuz her şeyin bir bedeli oldu. Şimdi o bedelleri çocuklarımız ödüyor.”
“Ben o kadını tanıyamadım. Çünkü o kadın o gün orada öldü, ben de onun yerine yaşamaya devam ettim.”
Reklam