Sibel eldek
@Sibelkov
İvan İlyiç'e Amentü okudum.
Bazı krallar gözyaşı döktü, bazıları tüccarlarını geri çağırdı.
Ama kimse ordusunu toplamaya cesaret edemedi.
Türk korkusu yayılırken, Avrupalı prensler birbirlerine sırtlarını dönmüş haldeydiler.”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Surlar yıkıldığında ben dizlerimin üstüne çöktüm.
O anda yalnızca bir şehir değil, çocukluğum, dedelerimin ruhu ve geleceğim de çöktü.”
Bir zamanlar bilimin, sanatın, ahlakın ve düzenin beşiği olan Konstantinopolis, artık duvarsız, ışıksız, yönsüz bir şehir olmuştu.
Bizim imparatorluğumuz yıkılmadı — biz onu yavaş yavaş terk ettik.”
O geldiğinde biz bitkindik, yorgunduk, isteksizdik.
O ise gençti, kararlıydı, Tanrı’nın gazabı gibi karşımızda duruyordu.”
“Bilgeler sustu, keşişler korktu. Kilise önderleri iman değil menfaat peşine düştü.
Ve biz hâlâ göklerden bir mucize beklerken, düşman kapıya dayanmıştı.”