Sib
@Sibsib_
16
18 Ekim
90 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Okuması güzel ama emin değilimİnceleme
Konu bakımından düşünülmüş bi kurgu aslında ama konudan çok ilişkiler üzerine yoğunlaşılmış. Olayların akışında hissedemedim kendimi. Aşk teması asker kurgusu temasına oranla daha ağır basmış.
"Bu tema kötü bir tema mı, olamaz mı?" dersek tabii ki olabilir, hiç bir sıkıntı yok. Gayet de tatlı olmuş. Küçükken peşini bırakmayan kızın ilerleyen dönemde sen kuyruğu oluyosun falan çok tatlı. Okurken yanaklarım ağrıdı sırıtmaktan. Benim açımdan hayal kırıklığı yaratam durum, gördüğüm paylaşımlarda bu seri hakkında çoğu kişi "Şu zamana kadar okuduğum en iyi asker kurgusu." demişti. Kafamı yormam gereken bir kurgu okuyacağım diye sevinerek başlamıştım. Başlama hevesim ve karşılatığım farklı olunca hayal kırıklığı yaşadım.
"Kesinlike okumayın, zaman kaybıydı" demem/diyemem. Çünkü ben okurken eğlendim, tatlı bir ortamı var. "Ben köküne kadar asker kurgusu istiyorum, aralara aşk katsak fena olmaz." diyerek okumaya başlamayın. Neyle karşılaşıcağınızı bilip başlayın derim.
Düşük puan verme sebebim beklentilerimi kurgunun derinliği bazından karşılamaması oldu ki 3.kitap yakın tarihte geliyor diye duydum ve 2nin sonunda karmaşa kaos başlıyor hazır olun der gibi bitti. Devam kitabı/ları çıktığında kesinlikle okumaya devam edeceğim bir seri.
Reklam
Cevapsız sorular ve sonlarİnceleme
Kitap soluksuz giden bir serüvene sahip. (tabii bu anlatılanlara bir serüven demek doğru olur mu hâla emin değilim) Ana karakterimizin çocukluğundan itibaren bir zıtlık içinde dahi olsada etrafına olan alakasızlığıyla ve memnun etme çabasıyla başlayan; devamında güvensizliklerle ve savruluşlarla devam eden yaşam öyküsünü okuyoruz. Hayatı boyunca yaşadığı çoğu talihsiz (ben mutlu bir an okudum mu diye düşünüyorum) anlarla başa çıkma/çıkamama çabası/çabasızlığı ve bir noktadan sonra koyvermişlikle gelen "alkolümün ve sigaramın parasını çıkartayım, başka bir şey istemiyorum" tavrıyla devam eden bir hayatı görüyoruz.
Benim açımdan idrak edemediğim ve sonsözde anladığım kadarıyla okurların kalanınca da anlaşılmayan kısım, yazarımızın bu hayat hikayesinde anlattığı olaylar; karakterimizin "soytarısı" tarafından bize yansıtılan yalanlar silsilesi miydi (doğruluk payları oldupuna inanıyorum) yoksa o yalanları gerçekten bir kenara bırakıp, "ben romancılık" türünden devam ederek, kendini birçok kez hikayede açıkladığı gibi, bir noktadan sonra yalan söylemese bile yalan söylediğine inanmamızla ilgili bir ikilem yaratılması kafamın karıştığı noktaydı. (o kadar karışmış ki anlatmak, bunu yazıya dökmek bile çok zorladı. Bir paragraflık bir cümle kurmama sebep oldu.)
Daha kafamı toplayarak sormam gerekirse okuduğumuz karakterin (Yozo Okazaki'nin) Osamu Dazai'nin yada gerçek adıyla Şuuci Tsuşima'nın gerçek yaşamına olan benzer hayat öyküsünde yazarın kendi ruhu, fikirleri ve düşüncelerini Yozo karakteri üzerinden yalansız, saf bir şekilde mi dinledik yoksa Dazai bu karakterine kendinden kattığı parçaları "yalanlar" ve " soytarılıklar" ile harmanlayarak, kendini gizlemeyi tercih ederek mı bize yansıttı?
Çok hevesli başlamıştım. Biraz hüsrana uğradım.İnceleme
İlk başta çok hızlı kitaba çekildim. İlk bölümdeki çiftimiz beni hemen kaptı çok eğlendim. Gülümsemekten ilerleyemedim bile. İlerledikçe noluyoruz neden bi anda böyle oldu ki eee nereye gidiyo bu kitap oldum. Devamında artık ne olucağı kafamda oturdu. Sonunu okumasamda kesin böyle biter diyebildim. Bunu diyebilmemde hiç bi sakınca bi hayal kırıklığım olmadı. Ama son 50 60 sayfaya gelince bunalmaya artık sonu gelsin demeye başladım. Son 10 sayfada beklediğim sonun yazılması için bu kadar az kelime yetmez lütfen olmadık bir yerde hikaye kesilmesin dedim ve tam da dediğim gibi hikaye hiç olmicak yerde kesildi. Ne hüzünlenebildim ne şaşırabildim ne de mutlu oldum. Kafam çok karışık bitirdim kitabı. Şöyle 30 40 sayfa daha olsa herkes kiminle yüzleşmek istiyorsa yüzleşse de son böyle havada kalmasa güzel olurdu. Kitabın 2.si gelicek mi bilmiyorum ama devamı nasıl olur hiç kestiremiyorum.