Var olasın Sezgin Kaymaz. Kalemin bereketlensin...
Kitabın hiç bitmeyen mizahı, kapatıp kapatıp "çoğiyi yaa" dedirten sahneleri, bir umutsuzluğa düşüren sonra hop tekrar umudu canlandırıp "len ne olacağ acaba?" dedirten sürükleyiciliği, zaten aşinası olunan İç Anadolu ağzının okudukça ağzımıza yerleşen söyleyiş biçimleri, kendinin içine içine çeken havası, "çabık bitmese baaari" diye diye dertlendiren ama yine de okumak isteten bağımlılık yapıcılığı...
Yazarın her bölümün başına koyduğu epigraflardan, karakterlerin iç dünyalarından, onun ne kadar da bilgi dolu bir sanatçı olduğunu anlıyorsunuz. Ne de güzel güzel güzel vermiş okura hiç yukarıdan bakmadan... İfade gücüne hayran kalmamak mümkün değil. Dönüp dönüp tekrar okuyacağım bir kitap olacak "Kün".