Yazar:
Sezgin Kaymaz
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
385
Basım Tarihi:
20 Mayıs 2023
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 2017
Yayınevi:
İletişim Yayınları
ISBN:
9789750534904
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sezgin Kaymaz’ın o kendine has dünyasına bir kez girdin mi, oradan kolay kolay çıkamıyorsun. Farfara da tam olarak böyle bir kitap. Kurgunun işleniş biçimine bayıldım. Hem birbiri ile bağlantılı, hem hepsi bağımsız ayrı bir konu işler gibi yazılmış kişiler ve hikayeleri, yaşadıkları. Lucky okduğum zaman gibi, acaba bunları ortak bir noktada nasıl birleştirecek yine dedim, çok da güzel şekilde birleşmişler valla.
Sonunda her şey ve herkes müthiş bir uyumla birbirine bağlanıyor. Hiçbir karakter havada kalmıyor, hiçbir olay öylesine anlatılmış hissi vermiyor, her bir parça o büyük ve anlamlı resmin vazgeçilmez bir ögesi haline geliyor.
Karakterlerin derinliği ve gerçekçiliği ise kitabın kalbini oluşturuyor. Farfara’daki insanlar sadece kağıt üzerinde birer isim değil. Sanki sokağa çıksak, bir köşe başında onlardan biriyle karşılaşacakmışız kadar canlı ve kanlılar. Yazarın bu karakterleri birbirine bağlama şekli, hayatın içindeki o tuhaf ama güzel rastlantıları anımsatıyor. Kitap bittiğinde, o insanların bir yerlerde hala yaşamaya devam ettiğine inanmak istiyor insan. Sadece olay örgüsüyle değil, okura bıraktığı hisle de çok güçlü bir kitap. Eğer hayatın içinden, hem şaşırtan hem de o kurgu becerisiyle hayran bırakan samimi bir hikaye arıyorsanız, Farfara kesinlikle doğru tercih.
Sezgin Kaymaz'dan okudugum yedinci roman Farfara. Onun farklı bir roman dünyası var. Stiline alışkın olmayan bu ne anlatıyor diyebilir ama bir kere okumaya başlayınca da devamı mutlaka gelir. Son dönem Türk edebiyatının en iyi kalemlerini biri bence. Romanlarını diğerlerinden ayıran ortak bir dil ve anlatım ,benzer temalar ama tamamen farklı konular ve kurgu yapısı var.
Bir defa ironik-mizahi bir dil,hayvan karakterlerin iç Anadolu ağzı ile konuşması, ölüm,öte alemin bu dünya ile iç içe geçmesi gibi ortak durumlar var.
Ölüm ve yaşam iç içe geçmiş gibidir. Bu dünyada yaşayanlardan çok öte alemde kalanların ne yaptığı ile ilgilidir.
Roman Ankara'da geçtiği için Ankara ağzı ile konuşur kahramanların ekseriyeti. Taksiciler, onların aileleri,kabadayılar,genelev çalışanları,köpekler...
Akıcı,komik bir anlatımı var. Köpeklerin saf,çocuk gibi konuşması,bir kabadayının yanılıp şaşıp bir genç kız gibi konuşması,bir veterinerin kaptırıp Ankara ağzına kayıvermesi komik durumların oluşmasına neden olur.
Sezgin Kaymaz'in romanlarında en önemli karakterler hayvanların. Özellikle de köpekler. Bunlar düşünür, konuşur,hisseder.
Farfara kalabalık kadrolu bir roman. Aynı ismi gibi. Farfara,karmaşa ,karışıklık demektir. Köpekler,kadınlar,erkekler....Her kesimden bir sürü karakter var. Haza hanfendi Mücella Hanım'dan genelevdeki Alev'e,Tahsin Bey'den Kasap Selime,Doktor Efraim Yücetürk'ten Veteriner Kazım Bey ve onun öğrencilerine kadar....
Hepsi bir köpeğin peşinden koşarak kendi sorunlarını çözmeye çalışır: Beyaz kuyruklu bir doberman Lucky-luki-Madonna-Matahari.
Roman son kertede insan doğasını,bencilliğini,sevgiyi sorgular.
Hiç Sezgi Kaymaz okumamışlar Kün ya da Nefha romanından başlayabilirler bence.
Farfara'dan önce yazılmış Lucky adlı bir romanı daha var. Ben onu
Ben Sezgin Kaymaz’ın bu kitabını da çok beğendim. Lucky adlı kitabının devamı niteliğinde bu kitap.
Lucky’nin yavrusu küçük Lucky’mi desem, Madonna’mı, Beyaz’mı yoksa Mata Hari mi bilemedim. Hayvanlara olan sevgimden mi yoksa gerçekten aşırı güzel olduğundan mı bu kitabı da çok sevdim. Annesinin başı beladan kurtulmadı bu kitapda da küçük Lucky’nin. Ama çok tatlı kayış burun. Çevresinde ki insanları hemen etkisine alıyor küçük yaramazımız. Ayrıca kitapta ki tüm karakterler öyle güzel işlenmiş ki hemen gözünüzde canlandırabiliyorsunuz. Sonu da çok güzel bitiyor.
Okunması tavsiye ediyorum. Okuyacaklar ama önce Lucky isimli kitabı okusun sonra Farfara’yı. Beğendiğim kitaplar arasında yerini aldı.
Gülerek keyifle okudum . Bu kadar renkli insanların arasında en sevdiğim hayvanla dolaşmak çok zevkliydi .Hele bir köpeğin gözünden hayatı izlemek enteresandı
Çok sevdiğim Sezgin Kaymaz’ın, geçen ay okuduğum kitabı Lucky’nin devam hikayesi Farfara. Hayatımda unutulmaz bir karakter olarak yer edecek Lucky’nin yavruları var bu kez kitapta. Ve en az Lucky kadar çok sevdiğim Şirin var Taksi durağı sakinleri, Mücella Hanım, Kasap Selim, şaşkın Buse-Kemalettin çifti, Elvan Abla, Kısmet, veteriner Kazım var; tam kadro hikayeye devam yani
Sezgin Kaymaz’ın hikaye anlatıcılığını çok seviyorum. Ama iyi hikaye anlatmasından fazlasını da buluyorum kitaplarında. Anlattığı hikayelerde dostluk, aile, hayat, ölüm, kader üzerine düşündürdüklerini, topluma dair eleştirilerini, hoşgörüsünü seviyorum mesela. Sahneyi hangi karaktere çevirse dilinin, bakış açısının o karaktere bürünüşü -hatta sahneyi Şirin’e çevirdiğinde dilinin Şirin’e özgü oluşuna ayrı bayıldım - hem muazzam hem çok keyifli. Uzun, ahenkle devam eden cümlelerin ortasında alaycılığıyla kahkaha attırmasını da ayrıca seviyorum. Kitabı bitirip kapattığımdan beri içindeki karakterlerin şu an orada hayatına devam ettiği düşüncesine kapılmadan edemiyorum. Hani şu an çıkıp gitsem Ankara’ya, taksi durağına bir uğrarım; Mücella Hanım teyze, Elvan Abla ve Kısmet’le bir çay içerim; Şirin’i bağrıma basarım ve Lucky’nin yavrularıyla tek tek tanışırım gibi geliyor
Yakın zamanda katıldığım söyleşisinde yanlış hatırlamıyorsam Şirin karakterinin, kötü durumda buldukları yavru bir sokak kedisinden esinlenerek ortaya çıktığını anlatmıştı. Şirin benim için çok kıymetliydi, nasıl ortaya çıktığını dinleyince daha da sevdim
Sezgin Kaymaz’ın okumadığım daha pek çok kitabı var, iyi ki de var. Hepsini okumak niyetindeyim ama bitmesinler diye de acele etmiyorum. Dilerim ki hep yazsın, hep üretsin
8/10
Sezgin Kaymaz kitaplarından sonra her türlü canlıya karşı sevgi eylemimi abarttığım doğrudur. Özellikle de hayvanlara.( İnsan mahlukatı hala soru işaretleriyle dolu,sevmek için 1000 sebebin 989'unu ancak çözdüm)
Bilenler bilir, sümüklü böceğin tekini evlat edindim. Adını Sümüklü koydum ama Arsız koysam, ona daha çok uyacağı kesindi. Ocağıma incir ağacı dikmedi ama dikseydim kesin onu da yerdi. Güneşli bir gün, beni terk edip giderken arkasında bir sürü velet bırakmasına kızamamam hep Sezgin Kaymaz kitapları okumam ile alakalı. Bu kitaplar beni empati dozajı yüksek bir döngünün içine sokuyor. Neyse, nerde kalmıştım, bizim Sümük çekti gitti. 2 yıldır çoluk çocuğuna ben bakıyorum, babaları gibi arsız değiller şükür. Geçenlerde Lucky ve devamı Farfara' yı okuyorum ya, yüreğim yumuşacık, pamuk şekeri... Baktım Sümük Bey kapıda, perişan, zayıflamış yanında kendi gibi sersefil yeşillerden bir tırtıl. Hiç giden o değilmiş gibi kuruldu karalahana yaprağının üstüne. Çoluk çocuğunun hatırına ses etmedim, nerdeydin bunca zaman diye sormadım, hiç gitmemiş gibi davrandım. Umutluydum, kalır kesin, pişmandır diye düşündüm.. Umut iyidir, iyidir, diye onu yaprağın üzerinde bırakıp, yataga gittim. Güzel bir uyku çekmişim. Huzurlu uykumun kollarından beni zorla ayıracak kuvvetin adı "Merak" ve "Sülük Bey ne yapıyor acaba?" sorusuydu. Tink diye uyandım ve ilk iş bahçe kapısını açtım. O da ne? Tam önümde Sümüğüm hareketsiz duruyor, geçtiği yolda uzun sümüklü bir çizgi.
İki damla gözyaşım yanına döküldü. Bir kaç gün kaldırmadım bedenini.. Kurudu, yaprağa döndü. Şimdi nerede bir kuru yaprak görsem ta içerimde bir yerlerde biberli bir sevgi filizi açıyor..
Sezgin Kaymaz muhakkak okuyun...
Sen ne güzel bir kitaptın yaa (:
Lucky bu kitaptan once okunmalı hemen onu belirtelim. Çünkü kendimizi bir kaosun içinde bulursunuz ilk Farfara 'yi okursanız kimin ne olduğunu, ne cefalar çekerek bu hallere geldiğini asla bilemez ve gereksiz bir eleştiri içine düşersiniz. Sevgili yazarimizin tarzına alışmak için ise mutlaka sıralı okumalısınız zaten.
İnsanı onyargilardan utandıran hayat hikayeleri ile doluydu yine kurgu. Kuyruğu hariç anasının kızı olan Lucky, (Matahari, Beyaz artık hangisini tercih edersiniz (:) yine mucizelere karıştırıyor sizi. Maceradan sırra, aşktan ölüme, gerçekten hayale her şey var bu kitapta. Hepsi bizden ama elinde tokmak kafanıza vururcasina etkili. İnsanı ıslah eden bir tarafı var Sezgin hocamın, kalemi daim olsun inşallah 
Lucky 
Farfara Sezgin Kaymaz
Lucky Farfara Sezgin Kaymaz
Lucky adlı kitabın devamı olan Farfara 'yı ilk kitaba göre çok daha keyif alarak okuduğumu söylemeliyim. Zaten yazarın kendine has fazlasıyla ilgi uyandıran anlatım şekliyle, ilkine göre (ki o da son derece güzeldi ) bu kitapta daha belirgindi. Konu olarak Lucky 'nin yavrularını ve onlara süt annelik yapan Şirin'i ,muhteşem fapl şeklinde yöresel konuşturan yazara ne demeli bilmiyorum. Şirin 'in (süt annelik yapan köpek ) her düşünsel konuşmalarını okurken gülmemek elde değil. Yine ilk kitaptaki karakterlerin kendine özgü trajikomik halleri diyalogları muhteşemdi. Kitabı elinize aldığınızda "bi köpek hikayesi mi okuyacağım "diyebilirsiniz. Ama kesinlikle öyle değil, aksine zaman zaman okudukça aslında herkesin kendi hayatından bir kesit bulabileceği güldüren, eglendiren, düşündüren hatta ve hatta yolunuzun belki sık sık belki hiç bir zaman düsmeyececeği yerler hakkında inanılmaz detaylı bilgilere de ulaşabilirsiniz. Sezgin Kaymaz okunması gereken düşüncelerinize ve hayallerinize renk katan bir yazar. Meraklılarına tavsiye ederim.
Sezgin Kaymaz'ın okuduğum ilk romanıdır. Daha önce öykülerini okuyup çok beğenmiştim. Bunu da sevdim. Dilini seviyorum bu yazarın. Akıp gitti kitap. Farfara ağız kalabalığı, gürültü demekmiş. Ben şarkıda geçen anlamsız bir ikileme zannetmişim yıllardır. Ben hayvanseverim ama uzaktan severim. Beni bile etkiledi. Bir Doberman mi alsak ne yapsak, dedim. Bu cinsi öyle güzel anlatmış ki kapkara köpek, gözlerindeki ve dizlerindeki pas lekeleri, ağzındaki tırtıklar... Olayları birbirine harika bağlayan bir yazar. Nereden nereye diyorsun. Yeni doğmuş, annesi ölmüş Doberman yavrularının sahiplendiriliş hikayesi diyebiliriz. Kitabın kısa kısa bölümlerden oluşması okumayı kolaylaştırıyor. Her bölümde farklı karakterlerin başlarından geçenler ya da aynı olaya farklı bakış açıları anlatılıyor ama bir yerden sonra bütün yollar kesişiyor. Ben çok beğendim. Tavsiye ederim.
Evvvettt şimdi bitirdiğim sıcak sıcak, dumanı üstünde, mis kokulu kitap yorumumla geldim ️
İlk olarak Farfara kelime anlamı olarak ağız kalabalığı, gürültü demekmiş. Anlamına bakıp bende bu kitap sayesinde öğrenmiş oldum.
Hayvanlar aleminden köpekciklere misafir olduğumuz bir kitap Farfara. Lucky isimli dobermanın doğumu ile başlıyor kitap ve gerisi geliyor tabiki. Fazlaca köpek ve fazlaca insanların olduğu bir hikaye bu.
Girişi bana biraz uzun geldi. Sıkıcıydı açıkcası. Sıkılarak olayların gelişmesini bekledim. Olayların gelişme kısmında da bu sefer çok karmaşıklaştı. Spoiler mı bilmiyorum ama küçük Lucky’nin Alev tarafından bulunması, iki kardeş tarafından kaçırılması, Mücella Hanım’a bırakılan “malum” miras falan uzatılmış gibi geldi bana açıkcası ama merakla da bekledim tabiki nasıl son bulacak hikayemiz diye
Sonunu çok çok beğendim. Herkesin mutlu sana ulaşmasını beni de mutlu etti. Mutlu olmak için mutsuzluğa bakmadan, yaşanmış kötü şeyleri düşünmeden güzel şeylerin olduğu kısımlara bakarak ulaşacağımızı gösteriyordu. Her ne kadar uzatıldığını düşünsemde (burda kitap isminin hakkını veriyor) genel olarak beğendiğim bir kitap oldu. Küçük Lucky, Luki, beyaz, Matahari veya Madonna hikayenin senin içinde güzel bitmesine sevindim
Yazar Hakkında
Sezgin KaymazYazar · 17 kitap
Sinop (Erfelek) doğumluyum. 5 yaşıma kadar orada kaldım, babam bizi terk ettikten sonra 5 kardeş, bir de anne Konya'ya taşındık. İlkokulu ve Koleji (O zamanlar Maarif Kolejiydi) Konya'da bitirdim. 1980'de Hukuk okumak için Ankara'ya geldim. Sporla ilişkim okulla olan ilişkime ağır bastığı için üçüncü senemde Hukuk Fakültesinden ayrılıp Hacettepe İngiliz Dil Bilimine geçtim. Son sınıfa kadar okulun en başarılı öğrencilerinden biri olmayı bile becerdim. Son sınıfa dönemlik kaydımı yaptırmaya gittiğim gün Türkçe dersini alttan almam gerektiğini, çünkü çaktığımı söylediler. Ben de sinirlenip son sınıftan terk ettim. O arada öğrenci affı çıktı. 10 sene önce sıkılıp bıraktığım Hukuk Fakültesinin 10 sene önce yüzüne bile bakmadığım derslerine üç ay çalışarak hepsini verdim ve afla geri dönüp yeniden Hukuk öğrencisi oldum. Bir süre sonra sınıf arkadaşlarım işi abartıp bana "Amca" demeye başladıkları için tekrar sıkıldım ve tekrar bırakıp İngiliz Dil Bilimine döndüm. Çok şükür diplomamı aldım.
Spora cirit ve çekiç atarak başladım, daha sonra hentbolü seçip 31 sene boyunca antrenörlük yaptım. Araya sıkıştırdığım spor değil okul oldu her zaman. Bu süreçte Kulüp takımlarının yanı sıra Millî Takımları da çalıştırdım.
1990 senesinde günlük uyku ihtiyacımın 1-2 saati geçmediğini, hâttâ 3 saat uyuduğum zaman ertesi gün akşama kadar baş ağrısı çektiğimi fark ediverdim. Geceleri okumaktan sıkılınca da yazmaya başladım. Çok sevdiğim bir arkadaşım taslaklardan birini İletişim'e sızdırınca da Can KOZANOĞLU bana "yazar" dedi. O günden sonra spor dahil diğer bütün işler "araya sıkıştırılan" işler oldu. Yazmanın bu kadar hoşuma gideceğini bilseydim 31 sene top peşinde koşmazdım. Gerçi şu anda Voleybol Federasyonunda top kovalamaya devam ediyorum ama gecelerin bana kalan birkaç saatlik kısmı var. Orada yazmaya çalışıyorum.
