"Siz ikiniz de beni aptal sanıyorsunuz herhalde."
Becca, Hannah'nın hiç duymadığı çatlak, çaresiz bir sesle, "Hayır, tatlım, elbette sanmıyoruz" dedi. Bu ses tonu Hannah'nın içini hiddetle doldurdu. İnsanın konuşması bir gecede bu hale gelmez, diye düşündü. Hayır, insanın tedirginliği, telaşı ve üzüntüyü atlayıp bu kadar hızla rezil bir korkuya geçmesini sağlamak için bir müddet birinin onun üstünde ısrarla çalışması gerekirdi. Ablasının sesini tanınmaz hale getiren adama bakarken şiddete başvurmak için birkaç saat içinde ikinci kez güçlü bir dürtü hissetti.