Başarı denen tanrıyı kovarken gençlik günlerini feda etmedi mi? Bu adamların birçoğu yabani çiçeklere gübre oldu. Şu resmi asılı olan adamlar kulak verirseniz size bir şey diyor :"Carpe Diem"
Topla gül goncalarini toplayabilirken
Zaman uçup gidiyor.
Bugün sana gülümseyen çiçekler,
Yarın soluveriyor.
Bu şiir size Carpe Diem diyor yani "günü yaşa"(sınırlı yaşantımız var, birgün öleceğiz)
Muhteşem bir kitaptı bitirene kadar elimden bırakamadım, tavsiye ederim. Ölü Ozanlar Derneği kitabı ismen insana sanki ölmüş olan ozanlar ile ilgili olduğunu sandırıyor lakin kitapta bu ismin derneğe verilme nedenini üyelerin ölmüş olmasından geldiği söylenir yani bu derneğe katılan biri ancak ölünce üye statüsünü alır. Çok katı, bağnaz saf gelenekçi bir okula gelen Bay Keating de bu okuldan mezundur lakin kendisi derneğin kurucularindadir yani okul ile ters istikamettedir. Yıllar sonra derneği öğrencileri tarafından tekrar canlanır şiir onlara umut olur hayalleri peşinden gitme fırsatı bulurlar lakin hayal gelip gerçeğe çatinca kitap hazin bir son ile biter ne yazık ki.. Okuyun özellikle eğitimci camia ders niteliğinde bir kitaptır kendileri.
Küçüğüm, hayat böyledir. Insanlar hep çekip giderler. Yürek unuttugundan ve pismanliklar öldüğünden değil. Ama insanlar gerektiği anda gitmek zorundadırlar.