Maria’nın o ilahi bedeni de bana koca bir ölçekteki yalnızca bir çizgi kadar yaklaşmıştı, daha fazla değil! Ama bir düşünsene insanoğlu, gökteki güneş her zamanki yolunda ilerlerken birden bir çizgi kadar daha sana yaklaşıyor: sen de buna mucize demez misin?
Git, en koyu siyah boyayı al, bir elinde de dünyanın en büyük parçası olsun ve ömrün dünü ile bügününü kapkalın bir çizgiyle böl. Musa’nın asasını al, zamanın derinliklerine doğru sel gibi akıp giden zamanı ikiye ayır -bugün benim halimi ancak böyle duyumsayabilirsin.
Yeryüzünde gördüğün ve bildiğin bütün harikaları aklına getir: al zambakları, yıldızları, güneşi ve dahasını ekle. Ama ürkütücülüğü bundan kaynaklanmıyordu, başka bir yanı vardı…