Prudens
@Sihdar
terennümler..
Ekim rüzgarları sırtıma dokunduğunda birden karşılaştık onunla.Sağ omzum hizasında parlıyordu ışıltıyla yarım ay.Mutsuzluktan mıdır bilinmez,dünya o lahzada nasıl da çölleşti gözümde anlatamam.Sanki yeryüzünü kasıp kavuran elim bir azaptan artakalan tek laine bakar gibi nefret akıyordu ayın aydınlığından.
Konuşsa ne çoksunuz diyecekti muhtemelen.Nasıl da inanıyordunuz anlamın
varlığına,kainatın sizlere ram edilişine.
Acınacak sersefil vaziyetinize rağmen nasıl da mağrur ve müstağniydiniz.Nasıl da vahadan zannettiniz onca insan kalabalığını,bu kaim sahralarda.
Ne çok sakilsiniz,nasıl da takatsiz.Nasıl de her sabah uyanırdınız,geceleyin kendinizi katletmemenin arsızlığıyla.
Sahi nasıl da tahammülkardınız o rüsva çukurda sizler,öyle...
Nasıl da milyar yıldır kah sürüklendiniz,ayaklandınız,kah düşüp döndünüz o zamanın ve toprağın kıyıcı çarkına.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
boşluğa nidalar..
Dünya,şairin dediği gibi üzgün üzgün bir yere bakmaktan ibaret değildir şüphesiz.O bilhassa varlığına ve içindekilere sağır,kendi mahrekinde yüzen,maşuku olan güneşe hummayla bağlı uğultulu bir umursamazdır.
Rahminden milyarlarca cenin düşmüş,milyarlarcası henüz sabiyken defnedilmiş,milyarlarcası ilgisizlik ve bakımsızlıkla büyümüş,meyus milyarlarcası ise melal denizlerinde sitemle,kahırla ölüme doğru saçlar ağartmıştır,bedenler çürütmüştür.
Söz bitince, -ki söz sevginin, hazzın, coşkunun, nefretin, acının ve dahi kederin evladı, yaşamın lisanıdır- nasıl da dilsizleşiyor, rengini ve keskinliğini kaybediyordu sabahlar.
Sabahlar ki o çoktandır kaybettiğimiz efsuna ağladığımız gecelerin gömütleridir.
Günlerse herbirimizin boğazında düğümlenen yumru, bir türlü inmeyen yavan lokmalardır.