SihirliFlut
@SihirliFlut
Anlayarak Hızlı Okuma Eğitmeni
ukitap.com/u/SihirliFlut gardrops.com/SihirliFlut
3418 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Konusu itibarıyla ilgimi çeken ve merakla başladığım bir kitaptı. Psikolojik gerilim ve suç unsurlarını barındıran hikâye, başlarda oldukça umut vaat ediyor. Ancak ilerledikçe bu potansiyelin tam anlamıyla değerlendirilemediğini düşündüm.
Kitabın en büyük sorunu benim için kurgudaki bazı mantık boşlukları oldu. Olayların gelişimi zaman zaman fazla kolay ilerliyor ve bazı durumlar yeterince temellendirilmeden karşımıza çıkıyor. Bu da hikâyenin inandırıcılığını zedeliyor. Özellikle gerilim hissinin yükselmesini beklediğim yerlerde, olayların yüzeysel geçilmesi nedeniyle beklediğim etkiyi alamadım.
Karakterler de ne yazık ki beni tam olarak içine çekemedi. Daha derin işlenmiş olsalardı, yaşadıkları olaylar çok daha güçlü bir etki bırakabilirdi. Okurken bazı sahneler bana eski Yeşilçam filmlerinin dramatik ve biraz da tesadüflere dayalı atmosferini hatırlattı.
Kötü bir kitap olduğunu söyleyemem çünkü temel fikir gerçekten ilgi çekici. Ancak iyi bir fikrin, güçlü bir kurgu ve daha sağlam karakterlerle çok daha etkileyici bir esere dönüşebileceğini düşündüm. Benim için okuması kolay ama beklentimi tam karşılayamayan, “daha iyi olabilirdi” hissi bırakan bir kitap oldu.
Çok samimi ve içten bir anlatı. Okurken sanki bir tarihçinin değil de annesini özlemle anlatan bir evladın hatıralarını dinliyormuş gibi hissettim. Ortaylı, annesinin hayatını anlatırken aslında bir dönemin kültürünü, eğitim anlayışını ve aile yapısını da gözler önüne seriyor. Özellikle Şefika Hanım’ın güçlü, disiplinli ama aynı zamanda zarif karakteri çok etkileyiciydi.
Kitapta en sevdiğim şeylerden biri, anlatımın sıcak ve doğal olmasıydı. Büyük olaylardan çok küçük anılar, günlük hayatın detayları ve aile içindeki ilişkiler anlatılıyor. Bu da kitabı daha gerçek ve dokunaklı yapıyor. Bazen hüzünlendiren, bazen de gülümseten anılar var.
“Annem Şefika”, sadece bir anne portresi değil; aynı zamanda geçmişe, aileye ve hatıralara dair çok güzel bir saygı duruşu gibi. Sade ama etkileyici bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okurken insan kendi annesini ve çocukluğunu da düşünmeden edemiyor.
Karakterler arasındaki bağlar sağlıklı olmaktan çok uzak. İnsanların birbirine tutunma biçimleri, sevgiyle takıntı arasındaki ince çizgi ve yalnızlık hissi oldukça çarpıcı işlenmiş.
Zaman zaman karakterlere mesafe koymak istedim çünkü ilişkiler gerçekten rahatsız edici bir noktaya kayıyor.
Kolay bir okuma değil; herkesin seveceği bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Bende bıraktığı his, “rahatsız edici” oldu.
Wulf Dorn'un kitaplarını sevme nedenim, psikolojik gerilim ile gizemi bir araya getirirken okuyucunun zihniyle oynamayı çok iyi başarması. Fobi de tam olarak böyle bir kitaptı. Daha ilk sayfalardan itibaren insanın içine yerleşen o huzursuzluk hissi kitap boyunca hiç kaybolmadı.
Düşünsenize; bir gece eşinizin eve geldiğini sanıyorsunuz ama karşınızdaki kişinin eşiniz olmadığını anlıyorsunuz. Üstelik bu yabancı adam eşinizin arabasıyla gelmiş, onun anahtarıyla kapıyı açmış ve onun kıyafetlerini giymiş. En korkuncu ise, size sanki gerçekten karısıymışsınız gibi davranıyor olması. Kitabın çıkış noktası bile tek başına oldukça ürperticiydi. Ben daha ilk bölümden itibaren Sarah'nın yaşadığı çaresizliği ve korkuyu hissettim.
Sarah karakterini sevdim çünkü klasik korku hikâyelerindeki gibi sürekli hata yapan ya da mantıksız davranan bir karakter değildi. Oğlu Harvey'i korumak için verdiği mücadele oldukça gerçekçi geldi. Bir anne olarak yaşadığı korku, panik ve çaresizlik çok iyi aktarılmıştı. Özellikle evin içinde geçen ilk bölümler o kadar gerilimliydi ki kitabı elimden bırakmak istemedim.
Körlerin Krallığı, E. Phillips Oppenheim’ın klasik casusluk romanlarından biri. Okurken dönemin atmosferini hissettiren, entrika ve siyasi oyunlarla ilerleyen bir hikâyesi var. Konu aslında oldukça ilgi çekici; güç, iktidar ve perde arkasında dönen planlar üzerine kurulmuş.
Ancak benim için kitap çok da etkileyici olmadı. Hikâye yer yer akıcı olsa da bazı bölümlerde tempo düşüyor ve olaylar biraz yüzeysel kalıyor. Karakterler ilginç fikirler barındırsa da yeterince derinleşememiş gibi hissettirdi. Bu yüzden okurken merak duygusu hep aynı seviyede kalıyor.
Yine de eski dönem casusluk hikâyelerini sevenler için okunabilir bir kitap. Büyük beklentiyle değil de, sakin ve orta halli bir macera okumak isteyenler için uygun diyebilirim. Benim için ne çok etkileyici ne de kötüydü; ortalama bir okuma deneyimi olarak kaldı.
