Sonra derler ki bir gurbet daha var, adı duygusal yalnızlık. Kendi duygularımdan çok uzaklara gittiğimde olur. Seviniyor muyum, üzülüyor muyum, aşık mıyım, bir derdim mi var, hiç bilmiyorum. İnsan kendinin gurbetine çıktığında, işte orası en koyu yalnızlıktır .
Öğretmenler bütünleşme ve zeka ile değil, bilginin aktarılmasıyla ilgileniyorlar; dünya üstüne çökerken sadece bilgi aktaran bir insan eğitimci değildir.
Çocuk yetiştirmek zeki bir gözlem ve ilgi gerektirir.Uzmanlar ve bilgileri asla bir ebeveynin sevgisinin yerini alamaz,ancak çoğu ebeveyn bu sevgiyi kendi korku ve hırslarıyla bozarak çocuğun görüşünü kosullandirirlar.Çok azımız sevgiyle ilgilenirim; daha ziyade seviyor görüntüsüne bürünürüz.