Şima keremoğlu

Benim ilkem şu: Son verme imkanımız olan bir zulmü veya yanlışı görüp de bir şey yapmazsak, suça ortak oluruz.
Sayfa 172·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Herkes kendi ruhundan sorumludur; ruhunuzu kimsesiz bir çocuk gibi başkasının kapısına bırakıp, onun bakmasını bekleyemezsiniz.
Sayfa 162·Kitabı okudu
Alıntı
Öfken seni endişelendirmesin. Öfke duyman imkansız hale geldiğinde endişelen. Çünkü o zaman tükenmişsin demektir.
Sayfa 262·Kitabı okudu
İnsan ve Duygular
Aşk hayatta kalmana yardım ediyordu. Anlam aramayı da unutturuyordu. Aramayı bırakıp hayatı yaşıyordun.
Sayfa 214·Kitabı okudu
Alıntı
Anlaşılan bazı insanlar şiddetten hoşlanmakla kalmıyor, buna açlık duyuyorlardı. Acı hissetmek istediklerinden değil, zaten acı çekiyor olmalarından ve çektikleri acıyı daha hafif bir acıyla bastırma ihtiyaçlarından kaynaklanıyordu bu.
Sayfa 184·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam