İnsanlar tarafından sevildiğimi bilsem de onları sevmek konusunda yetersiz kalıyordum(aslında dünyadaki insanlar için “sevgi” denen şeyin var olduğundan bile şüpheliyim).
Ne annem ne kendim ne de o evsiz için ağlıyordum. Hepimiz için ağlıyordum. Her yerde çok fazla acı var ve biz, görmezden geliyoruz. Gerçekte hepimiz korkuyoruz. Birbirimizden ödümüz kopuyor.