Hava alıp gezinirken ,çekici çekici bir kıza tanıştım.o bana aldırış etmediği sürece,gözümde gerçek bir tanrıçaydı.ona hiçbir zaman sevginden söz etmedim.ama gözlerin dili varsa,budalalar bile ona deli gibi aşık olduğumu kestirebilirdi.
Korkunç bir hayvani doğa vardı sanki- herhangi bir aslan ,timsah veya ejderhadan çok daha korkutucu ve ürkünç. Genelde bu hissimi saklamaya çalışsam da bazı durumlarda ineğin çayırda sakince kestirdiği anda birden kuyruğunda tek hareketiyle atsineğini öldürmesi gibi beklenmedik şekil de insanın korkunç suretini,öfkesini açığa vurşunu görüp saçlarım diken diken olacak kadar korkuya kapılırdım. Bu özelliğin de insanların gerekli özelliklerinden biri olabileceğini düşünür ve genelde umutsuzluğa kapılırdım.