O çok uzun yıllardır kanımın kaynadığı tek insandı. Hatırlayabildiğim kadarıyla, sanki önemliymişim gibi dosdoğru bana bakan ilk insandı.
Reklam
Emin olmamak hiçbir şeyden, tereddüt etmek aynadaki görüntüden,
Hiçbir şeyi hak etmediğimi düşünmek uçurum gibi bir aşağılık kompleksi mi ?
O zamanlar hâlâ bir umudum vardı. Bedeli karşılığında mutlu olabileceğimi düşünüyordum. Ancak büyüdüm artık. Dünyayı versem Tanrı'ya, damlasını vermez bana mutluluğun.
Ama inanmıyorum o onlarca kuşağın dürüstlüğüne. O onlarca kuşağın dinine sadakatine inanmıyorum ! Çünkü insanı tanıyorum. Çünkü kendimi tanıyorum. Canı öyle çektiği için duaları değiştirecek her dinden kuşaklar tanıyorum. İnsan dokunduğu her şeyi kirletmiştir bugüne kadar. Dinin kendini bundan koruması o kadar uzak bir ihtimal ki ! Kimse gelip anlatmasın bana insanın iyiliğini, din kitaplarını. Ben sadece mucizeleri kabul ederim. Onlara inanmak, insan zekâsının kötü tarafından çıktığı belli olan yazılara inanmaktan daha kolay
Reklam