Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar ağarırken konuşmuştuk tepelerde
Sen nerde o fecrin ağaran dağları nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi
Hülya gibi yalnız gezinenler köye indi
Ben kaldım, uzaklarda günün sesleri dindi
Gönlümle, hayalet gibi, ben kaldım o yerde.
"Yollarda kalan gözlerimin nurunu yordum Kimdir o, nasıldır diye rüzgarlara sordum Hülyamı tutan bir büyü var onda diyordum Gördüm: Dişi bir parsın ela gözleri vardı."