Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulur.
Ölümleri olur zaferleri,
Öpüşürken yok olan ateşle barut gibi.
En tatlı bal bile tadıldıkça bıkkınlık verir.
Aynı tat isteği, iştahı köreltir.
Romeo JulietWilliam Shakespeare
Hep yanında taşıdığı küçük radyosunu açtı; yanık bir Ege türküsü duyuldu: Deniz üstü köpürür hey canım rinna nay rinna rinna nay/ Kayığa da binsem götürür hey canım hey…
“Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı.Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun.”
“Ama insanın muhteşem tarafı budur; sil baştan yapmaktan vazgeçecek kadar umutsuzluğa veya tiksintiye kapılmaz asla…çünkü böyle yapmanın önemli ve yapmaya değer olduğunu bilir.”