... Onu her özlediğimde, onunla yol yürümüş olmanın tekrarı olmayacak bir anı olarak kalacağı gerçeği sırtıma biniyor.
Oysa konuşmuştuk bunu, birbirimize yük değil yoldaş olacaktık...
Sevmediğini anlamam için çabalamadı fakat sevdiğini sanmam için uğraşmıştı.
Bana"Doğru insan." demişti, beni bu rütbede gören ilk insandı. Dudaklarından yeni rütbeler çıkmadan öptüm onu,çünkü duyduklarımın zehrini böyle engelleyebilirdim ya da zehrine çoktan kapılmıştım. Bilmiyorum...