Tuuba

Eskiden de berbat bir yerdi dünya, eskiden de rezildi insanlar, şimdi de öyle. Belki daha da fena. Karamsar konuşuyorum belki ama geleceğe güvenimi yitirdim. O kadar çok hayal kırıklığına uğradım ki, artık umut etmek istemiyorum.
Reklam
"Vicdanını yitirmiş bir dünyadan başka nedir ki cehennem?"
Insanların çoğunluğu onu yapıyor diye yanlış, yanlış olmaktan çıkmaz.
Beni yazıyor karanlık! İşte, tutsaklığım müebbet Duvarlarını örmüş soğukluğu yalnızlığın Bugün dündür dün çoktandır gelmeyen bir karanlık Bir sezgi, bir dua, tükenişin çoğaltısı Birin yarısı, hiç olmanın eldesiz payı, paysız kaygısı. İçimde gezinme. Boşluğun adresi, ıssız bir geçit Bir patika arama hiç yolsuzum, unut benim unutkanlık! İçimde ömürlük bir ceza, dilsizliğim cefamdır. Sen! Hayat sen ipime düşmüş bir can ben darağacınım! Zulümdü gördüğüm sense pelte bir yalan. Sığamadın bir avuç kan denizine soluk olamadın işte! Adı şair konmuş volkansı ateş kaynayan Soğuk, donduran ışıksız bir dünyanın adına. Biçim yok hislerde ölümse yokluk değil, içim nerede? Kimdeyim hangi cehennem sorgusunda eceldeyim! Yaşıyorum bir ceviz dalında acısındayım yeşil kozasında. Gölgesin de şekil alıyorum beyaz bir goncanın İnci dökmüş tane tane bulutların cana vuran Can özüme düşmüş canına yanıyorum Hayat arıyorum, manada sezgide iz sürüyorum Çaresizim, tükendim. Çoğul değil birlerdeyim, bir değil yarım oldum Her şeyde var her yerde bir anlam bulamadan Ben olduğum hiç olduğum yok olduğum karanlık. İşte o ben, ben bir hiçim.