İnsandan nefret, bir kişiye yeterince tanımadan dürüstlük, içtenlik, sadakat atfedip büyük bir güven besledikten sonra, zamanla onun sahtekârlığını ve ihanetini görünce; aynısını bir başkasında, sonra bir başkasında daha görünce serpilir içimizde. İnsan bunu sık yaşayınca, bir zaman sonra tökezleye tökezleye herkesten nefret eder hale gelir.