Pamela'nın kitabında yer alan "çocuklar genelde anne babalarıyla açıkça konuşamazlar." şeklindeki dolaylı anlatım, çocukken sesini duyuramadığına ilişkin tek göndermeyi oluşturuyor. Hayatındaki temel yetişkin figürler bir çocuğu nasıl dinleyeceğini bilmediğinde çocuğun yaşadığı hayal kırıklığının tasviri yoktur. Genel olarak Pamela ısrarla "kimseye karşı içinden çıkarıp atması gereken şeytanca duygular" beslemediğini söylese de, bu ifade kaygı, öfke ve negatif duyguların inkarını temsil eden ve kanser hastaları üzerine yapılan çalışmalarda sık sık karşımıza çıkan bir söylemi örnekliyor.