Tuhaf şey! Ölüm, ezeli olmasına rağmen alışkanlıklar arasına girmemiştir. Yegane gerçeklik olduğundan rağbet edilen bir şey haline gelemezdi. O halde canlılar olarak hepimiz geri kalmışlarız.
Son nefese kadar gitme konusunda sessiz bir anlaşmayla birbirimize bağlıyızdır: Dayanışmamızın harcı olan bu anlaşma yine de bizi mahkum eder: Bundan dolayı bütün ırkımız alçaklığın damgasını yemiştir.
İnsan, intiharı ertelenmiş birisidir: İşte zaferi, tek mazereti. Ama bunun bilincinde değildir ve ölüm yoluyla kendilerinin üzerine çıkmaya cüret edenlerin cesaretine korkaklık yaftasını yapıştırır.