Derken gözyaşlarım kalleşçe dökülmeye başladı.
" Zezé, sen ağlıyorsun ..."
" Birazdan geçer. Ne de olsa ben senin gibi kral değilim. Kötü, hem de çok kötü bir çocuğum... o kadar."
"Ah, canlılığım her zaman vardı elbette, sadece yaşamaya cesaret edememiştim, kendimi boğazlamış ve kendimden gizlemiştim; fakat şimdi bütün o baskı altındaki güç patlamıştı, yaşam denen o zenginlik, o tarifsiz kudret bana galip gelmişti."