Onun bana geceleri hikâyeler okuduğunu ve kitap sevgimi aşılayanın o olduğunu söylediğinde hatırlıyormuş gibi yaptım ama zihnim bomboştu büyükanne. Bakmaktan gözlerimin asla yorulmadığı fotoğraflarda hapsolanlar dışında hiçbir görüntü canlandıramıyorum.
Adının yanındaki yeşil nokta bana çevrim içi olduğunu söylüyor ve parmaklarım dalmaya hazır yusufçuklar gibi gönder düğmesinin üzerinde duruyor ama mesajı gönderemiyorum. Yapmıyorum.
İçinden yükselen bir sesin, vicdanının sesinin, çocuk kılığında, kendi çocuğu suretinde çevresinde dolaşarak onu uyarmasını, küçümsemesini fark etmek kadın için korkunç bir şeydi. Bu çocuk şimdiye kadar hep bir süs, oyuncak, sevimli ve cana yakın bir varlık, kimi zaman bir yük gibi yaşamında olmuştu. Fakat yine de kendi yaşam döngüsünün bir parçasıydı.
"Sevginin sadece başlangıçtaki sebebine takılırsanız sevginin gücünü hiçbir zaman tam anlamıyla ölçemezsiniz. Öncesindeki gerilime, bütün büyük kalp olaylarına yol açan yalnızlığın ve hayal kırıklıklarının oluşturduğu o karanlık boşluğa bakmak gerekir."