"Bir sır daha var, çözdüklerimizden başka! Bir ışık daha var, bu ışıklardan başka. Hiçbir yaptığınla yetinme, geç öteye: Bir şey daha var bütün yapıtlardan başka!"
Simya'nın gözyaşları çocukluğunun geçtiği sokağa, Baturların bahçesine dökülüyordu. O günleri zihninde tekrar yaşayan Gamze de Simya'ya sarılıp sessizce ağladı.
"Ey iman edenler!" dedim, “Râina demeyin, uzurna deyin. Bizi davar gibi güt diye konuşmayın, bize bak diye konuşun ve dinleyin. (38) İşte, doğrucu olanlar böyledir.