S.
@SinKut
52 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Durgun, biraz asık suratlı kimselerdir. Yarın'ı, yani bugünün bir tekrarnı düşünürler; kentlerde her sabah yeniden ortaya çıkan tek bir gün vardır. Pazarları, bu tek günü az buçuk süslerler.Avanaklar! Güven dolu, kalın suratlarını göreceğimi düşündükçe tiksinti kaplıyor içimi. Yasalar yaparlar, bayağı romanlar yazarlar, çocuk yapmak budalalığına düşmekten kurtulamazlar. Ama o koskoca, ne idüğü belirsiz doğa, kentlerine girmiş, her tarafa, evlerine, bürolarına, kendilerine bile sızmıştır. Doğa kıpırdamaz, olduğu gibi durur; onlar, içleri dolduğu, doğayı soludukları halde farkında değillerdir. Kentin dışında, yirmi kilometre uzakta olduğunu sanırlar doğanın. Onu görüyorum ben, bu doğayı görüyorum. Baş eğişinin tembellikten geldiğini biliyorum; yasaları olmadığını da biliyorum, onun düzenliliği sandıkları şey... Doğanın alışkanlıkları var yalnız, yarın değiştirebilir onları.
Sayfa 233
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Onu kollarımın arasına alsam mı... Neye yarar? Hiçbir yararım dokunamaz ona. O da benim gibi yapayalnız.
Sayfa 223
Ona ne söyleyebilirim ki? Yaşama nedenleri diye bir
şey biliyor muyum? Ben onun gibi umutsuz değilim,
çünkü beklediğim fazla bir şey yoktu. Ben daha çok...bana verilmiş, hem de bir hiç için verilmiş olan hayat karşısında şaşırmış durumdayım. Başımı kaldırmıyorum.Anny'nin gözlerini görmek istemiyorum şu anda.
Sayfa 223
Yaşlıların kalıplaşmış bir ahlakı olması ve bunu öfkeyle dile getirmeleri
Ne düşünüyordu acaba? Her şeyden söz etmek ve her konuda kendisine son sözü söylemek hakkını veren şerefli geçmişini düşünüyordu tabii. Geçen gün düşüncemi sonuna vardırmamıştım aslında.Deney denilen şey, ölüme karşı bir savunma olmaktan fazla bir şeydi: Deney bir haktı, ihtiyarların hakkı.