İnsan, ancak gözleri kapalıyken kendi benliğini tam duyabilir; sanki ışık, varlığımızın toprak yanına daha uygun olduğu halde, karanlık öz varlığımıza daha yakınmış gibi.
Bu yeryüzünün kibirli tanrılarına ve amirallerine, her zaman kendi amansız benlikleriyle karşı koyarak, sevincin ne olduğunu -en yüksek, en içten gelen sevincin ne olduğunu- bilenlere ne mutlu!
Adının iyiye çıkmasını, iyilikten üstün tutana yazıklar olsun! Bu dünyanın şanına şerefine bağlanana yazıklar olsun! Yalanla canını kurtaracağı zaman bile, doğruyu söylemeyene yazıklar olsun! Evet, büyük Pavlus'un dediği gibi, yazıklar olsun kendi günahlara batmışken, başkalarına talkın verene!