Gerçek hadîs imiş bu ki hûbun vefâsı yoh.
Kim sevdi hûbı didi ki hûbun cefâsı yoh.
Aşkun belâsı yoh deyüben aşka düşme var Kim âşık oldı kim didi aşkun belâsı yoh.
Anun ki hacc-i ekberi ey can sen olmadun Beytülharâma varmamış anun Safâsı yoh.
Şeytandır ol ki sûretüne kılmadı sücûd Bir ince derde düşdi ki hergiz devâsı yoh.
Şol can ki senden özge taleb etmedi murâd Hicrinde yakasın anı her dem revâsı yoh.
Yârab ne şem imiş bu mehün yüzi kim anun Yüzi katinde şems-i duhânun ziyâsı yoh.
Bîmâr-i aşka can verür ey can lebün velî Münkir sanur kim ol şefeteynün şifâsı yoh.
Gel gel beru ki savm ü salâtun kazâsı var Sensüz geçen zamân-i hayâtun kazâsı yoh.
Aynün hatâsuz ey büt-i Çin tökdi kanumı Türk-i Hatâdur, aslına varur hatâsı yoh.
Fânî cihâna bakma geçer ömri sevme kim Ömrün zevâli var ü cihânun bekası yoh.
Yârun gelür hemîşe cefâsı Nesîmiye Sen sanma kim Nesîmiye yârun atâsı yoh.