modern eğitimimizin cılız bir tekyanlılık olduğu izlenimi o denki perçinleşti bende. Dar dünyanın umut ve korkularına karşı gençliğin gözünü açmak kuşkusuz yerinde bir davranış ama, gençleri yaşama bu biçimde hazırlamayı yeterli bulmak çılgınlıktır yalnızca! Bu eğitimle gençler dünya gerçeklerine yüzeysel bir uyum sağlarlar; kendi özlerine, ruhun güçleri ne uyum sağlamaları gerektiği kimsenin aklından geçmez.
Ve sen kocakarı
Ön safta solda diz çöküp yüzü eski
Bir kağıt gibi buruşuk olan
Seni temin ederim ki kilise kapısında
Oynayan torunun beş yaşında başı
Altın bir top gibi yuvarlak
dedesi Senin kocan
babası senin oğlun
Ve komşuların gibi kömür ocaklarında
Çalışacak hiçbir şeyi ümit etmemeyi öğrensin
Duyguları, oyunun koşullarında ve hayal gücünüz sayesinde bulabilirsiniz. Şunları kesinlikle anlamanız gerekiyor ki, ancak o koşullar içerisindeyseniz ve onları gerçekten yaşıyorsanız, sahnede sahici bir var oluşa sahip olabilirsiniz.