Ne iyilik süreklidir ne kötülük, ya da daha ebedi bir ifadeyle, ne mutluluk sonsuza dek sürer ne de mutsuzluk, bu yüce özlü sözleri yaşamın ve kaderin bahtsızlıklarından geçerek öğrenmeye zaman bulanlar söylemişlerdir.
Karşıdan ses geldiğinde doktor kendini tanıttı, sonra, hızla, iyiyim, teşekkür ederim dedi. Sekreter kız nasılsınız doktor bey diye sormuştu kuşkusuz. Zayıflığımızı belli etmek istemediğimizde, iyiyim deyip geçiştiririz ya öyle söylemişti, hatta ölecek durumda bile olsak iyiyim deriz, kabaca buna yiğitliğe bok sürdürmemek denir. Olayları böyle mantıksızca tersine çevirmek yalnızca insan türüne özgüdür.