Sinem Sena
@Sinemess
8 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Sinem Sena
, bir kitap okuduPuan vermedi·196 syf.·
Beğendi
·8 günde okudu
·Okunma: 08 Ekim 2024 10:25
·2024 6. kitabı
Reklam
Aşk Olsun
Bizim evdi. Babam ölünce anladık bizim evdi. Giderek kötüleştiği ama giderek iyileştiği o günlerde babamı sevdik mi? Sevmedik sanırım. Affetmedik de. Ama bir şey oldu. Ayakkabı vurduğunda ayağının arkasında bir yara açılır, çorap giydiğinde o yara çoraba yapışır, çorabı çıkarttığında kabuk kopar ve tekrar kanar. İyileşmesi zaman alır. Ayakkabıyı çorapsız giyemezsin, çorapla giysen yine yapışır. Aile yaraları biraz böyledir. Yürümekten vazgeçemezsin ve attığın her adımda canını acıtmaya devam eder. Biz kırk yılımızı o yarayla geçirmiştik, şimdi sanki o kabuğun kuruduğunu hissediyorduk, hâlâ duruyordu ama yapışmıyordu.
Muazzez
Sen bana bir kuyu kaz mesela Muazzez. Beni içine göm, ben seni orda da beklerim. Yanıma bir ceviz yatır, ona seni anlatayım, acısın ceviz bana, sarılsın, “ Vah be kardeşim” desin. Sarılıp öylece kalalım, özü özüme geçsin. Üstümüzden bin yıl geçsin . Gömdüğün topraktan bin yıl sonra tekrar süreyim Muazzez, yine sana döneyim. Dallanıp budaklanayım senin için, gökleri tutsun dallarım. Bin yeşil meyve vereyim, binini yuva edineyim. Bin yılda kabuğumda bekleyeyim. Bin ceviz sallansın dallarımdan, benden hariç bin ceviz. Binini koparsınlar Muazzez, bir bana dokunmasınlar. Sen gelene kadar ben o dalda dururum. Ha, gelmedin diyelim, yokluğunla kururum. Yapma Muazzez, ben o binde bir ihtimale tutundum.
