Zaten kendisi başlı başına bir güzellik olan gençliğin kutsallaştırmaya ihtiyacı yoktur; içindeki canlı güçler onu trajik olana sürükler ve hüznün, henüz deneyimsiz olan kanını emmesine seve seve izin verir; gençliğin, tehlikelere her zaman açık olmasının ve ruhun tüm acılarına dostça elini uzatmasının nedeni de budur.
Her olay ve insan yalnızca en ateşli biçiminde, tutku anında gerçek anlamda algılanabilir.Çünkü ruhun tümü kandan,düşüncenin tümü tutkudan,tutkunun tümü de çoşkudan çıkar.