Sinef Açerya
@Sinofil
‘’Hiç kimse değilim ben,
Kimseye kılıç çekmedim savaşta,
Yankıyım,unutuşum,hiçliğim ben…’’
"Unutmakla affetmek arasında ne fark var?"
"İnsan affedince her şeyi unutur. Ama sadece unutursa çoğu zaman sonradan o şeyler tekrar su yüzüne çıkar.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Mutluluk olduğu yerdedir, olmasını istediğimiz yerde değil.
O an, keşke hiç büyümesem, diye yakıcı bir arzu yükseldi içimde. Maurice hep yüreğime yakın olsun, pijamamın da iki yüz seksen iki bin düğmesi olsun.
"Yani ağladığım zaman güneşimi ıslatmış mı oluyorum?"
"Kesinlikle. Buraya, güneşin soğumasına engel olmaya gelmedim mi?"
Doğruydu.
"Öyleyse elimi dostça sık, sonra gidip birlikte güneşi
uyandıralım."
"Adam, sen de şairsin, değil mi?"
"Hayır. Sadece güneşimin önemli olduğunu senden önce fark ettim, hepsi bu."
"Ya benimki?"
"Senin güneşin hüzünlü Zezé. Yağmur yerine göz-yaşlarıyla kuşatılmış bir güneş.