Bir tutsaksın şimdi,
çekmişsin yazgıların en acısını:
kendi tünelinde
iki büklüm çalışmaktasın
gömülmüşsün kendi içinin mağarasına,
kendi içini kazımaktasın
Kurumuş, yorgun gözlerinde alev;
ruhun, ermiş taşkın gözyaşı denizi;
aşkın erguvanı akıyor
beyaz köpüklü denizlerde
sakin ve huzur dolu
ve sen
mutluluğun son kararsızlığında
tek başına...