Minerva
@Sirious
"İnsan bir yerde kendini bırakmalı
Hiçe saymalı düzenini dünyanın
Zamana karşı koymalı..."
340 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
'Serenade für Nadia'Edebiyat
'Serenad' okuduğum ilk kitabıydı Zülfü Livaneli'nin.
Öncelikle kitaba adını veren 'Serenade für Nadia' ya ilham olan o ünlü serenatı aşağıya bırakıyorum:
open.spotify.com/track/6BdrHOEmo...
Kitabı okurken yer yer açıp parçayı dinlemiştim. Bu yüzden artık bu parça kitapla bütünleşti, ayrı bir anlam kazandı benim için. Aynısını 'The Pianist' filmini ilk izlediğimde Chopin'in ünlü eseri için de hissetmiştim. Kitabı okurken önce bu filmi düşündüm, daha sonra ise 'Life is Beautiful' filmini daha izlemediğim aklıma geldi. Kitabın sonunda bu filmden bahsedilince ise açıp izledim. İzlemeyen varsa iki filmi de mutlaka izlemeli...
Kitapta Ermeni-Kürt sorunundan tutun da Mavi Alay, 6-7 Eylül olayları, İkinci Dünya Savaşı, ülkemize gelen Yahudi profesörler ile Türk eğitim sisteminin temellerinin nasıl atıldığı ve kitaba damgasını vuran Struma gemisinden bahsediliyordu. Kitabın konusuyla ilgili daha fazla ayrıntı verebilirim ama bunları internette de bulabileceğiniz için ben daha çok kitabın beni nasıl etkilediğinden ve bana neler kattığından bahsedeceğim.
"Günümüzde yaşayan insanların büyük bir çoğunluğu için, henüz bir insan ömründen bile kısa bir geçmişteki olaylar ne kadar da uzakta kalmış görünüyor."
21. yüzyılda doğmuş biri olarak, okuduğumda tarihte böyle olayların nasıl yaşandığını, devletlerin insan hayatı söz konusuyken nasıl seyirci kalabildiğini aklım almadı. Kitapta 'Hiçbir hükümet masum değildir.' derken ne kadar da haklıydı Max!
Kitabı okurken yakın tarihimize dair ne kadar az şey bildiğimi ve bu konudaki büyük cehaletimi farkına vardım. Daha önceleri tarihle çok ilgilenmediğimi itiraf etmeliyim. Okulda öğretilenler, haberler ve bir olayla karşılaştığımda sadece bu olayı araştırmakla
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitabın içeriğini Werther'in Wilhem adlı arkadaşına yazdığı mektuplar oluşturmaktadır. Werther bu mektuplarda aşık olduğu kadını anlatır.
Kitap 1774 yılında Alman yazar Goethe tarafından - 27 yaşında - iki haftada yazılmıştır. Goethe kitabı yazarken kendi hayatından esinlenmiştir. 1772 yılında görev yaptığı sırada iş yerindeki arkadaşı olan Charlotte Buff isimli kadına duyduğu karşılıksız aşkı ve bir arkadaşı olan Karl Wilhem Jerusalem'in bir aşk acısı yüzünden intihar etmesi ona bu kitap için ilham kaynağı olmuştur. Kitap yazıldığı dönem büyük bir etki uyandırmıştır. Öyleki birçok genç bu kitaptan sonra intihar etmiştir. Tabii ki kitap yazıldığı dönemde intiharın yüceltilmesi konusunda oldukça da eleştirilmiş, hatta bazı bölgelerde yasaklanmıştır. Buna rağmen etkileri uzun süre devam etmiş, sokaklar sarı pantalon, mavi ceket ceket akımına uğramıştır.
Kitap Goethe'ye çok genç yaşta şöhret getirmesine karşın, Goethe aşkını halka duyurmaktan ve şöhretinde pişman olmuştur. Bu yüzden o bu kitabı "hastalıklı bir şey" olarak tanımlamıştır. Buna rağmen kitabın etkilerini kabul etmiş ve bir gün sekretine şu sözleri söylemiştir: "Herkesin hayatında, Werther'in kendisine özel yazılmış olduğunu düşündüğü bir zaman olmaması kötü olurdu."
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,3bin okunma