"İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkumdurlar."
Victor Hugo 1829 yılında yayımladığı Bir İdam Mahkumunun Son Günü adlı romanıyla idam cezasına taviz vermez bir tavırla karşı çıkmıştır.
Fransa'daki son idam mahkûmu Hamida Djandoubi'dir ve 10 Eylül 1977'de cezası infaz edilmiştir. Fransa'da idam cezası 1981 yılında kaldırıldı.
Victor Hugo 1800'lü yıllarda sokakta yürürken şahit olduğu bir idamdan etkilenip bu eserini yazıyor. Kitap Fransada idamların ceza almaktan çıkmasını, insanların çerez gibi geotinden geçirildiği bir dönemi anlatiyor.
Uzun bir önsöz ile başlıyor, bu önsözde dönemin zihniyeti bize çok güzel aktarılıyor-okumadan gecmeyin derim- önsözden sonra bir komedi yer alıyor. Bu bölümde de kitabın ilk çıktığı dönemdeki halkın tepkisini okuyoruz. Kitap ilk olarak isimsiz basılıyor ve bunun nedenini komedide açık bir şekilde görüyoruz.
Kitap idam cezasına çarptırılmış isimsiz bir karakterin hapishanedeki son altı ayını anlatıyor. Karakterin günden güne bozulan psikolojisi.Dili oldukça güzel ve akıcıydı. Zaman zaman yazarla örtüşmeyen fikirlerim olsa da kitabın beni etkilediğini söylemeden geçemem. Özellikle halkın idama olan tutumu kan dondurucuydu. İdam konusunu derinlemesine düşünmeme sebep oldu. Kitaba şans vermenizi öneririm.