İnsan önce kendini bulmalıdır. Bunun için "Ne isen o ol!" diyerek süreci başlatıyor Nietzsche. Ancak bu hemen ulaşılacak kadar kolay değildir. Yaşam da ölüm de acımasızdır. Her insanın arayışı biriciktir. Bu sebeple herkes için ortak bir reçete olamaz. Ancak yine de tüm bu acımasızlığı işaret edip gösterecek, görmemizi sağlayacak bir rehber gerekiyor. Bir hatırlatıcı. "Bazen" dedi Nietzsche "öğretmenler acımasız olmak zorundadır." Emniyet içinde yaşamanın tehlikesini göstermelidir. Neysen o olmak için konfor alanını terk etmek gerekir. Kendinle yüzleşmelisin. Seni sen yaptığını iddia ettiğin ama seçim sürecinde daima pasif kaldığın fikirlerinle/doğrularınla mücadele etmelisin. Baba ve anne (yani ahlakın, toplum, ilkelerin) ile hesaplaşmalısın. İnsan kendi kendini kabullenmeyi ilke edinmelidir. Baba ve annenin kabulleriyle bu sebepten hesaplaşmalıdır. Tüm geçmişle hesaplaşmanın ilk adımıdır. Buradaki hesabı kapatmayan, kendiyle baş başa kalamaz. Ve AMOR FATİ. Kaderini sev. Böyle oldu'yu böyle istedim'e dönüştürmeyi öğrenmek. "Önce zorunlu olanı istemek, sonra da istenileni sevmek gerekiyor."
Reklam
kitap evrim konusunu din ve bilim çerçevesinde ele almaya ve bunlar arasında bir çatışma ya da ortak bir uzlaşı olup olamayacağına bir ön çalışma sunar. kitabın genel hatlarıyla olaya yaklaşımı şöyledir: biyolog türlerin nasıl oluşageldiğini bilimin yöntemleriyle ele alıp inceleyerek bunların araştırmasını yaptığında herhangi bir sorun ortaya çıkmamaktadır. ancak varılan sonuçlardan pozitif veya negatif bir metafizik üretilmeye çalışılırsa burada problem doğmaktadır. çünkü biyolog açısından anlam üretmek değil, olanı olduğu gibi ele almak ve çözümlemek esas olandır. yani bu bilgilerle bir yaratıcıyı ispat ya da reddetmek mümkün değildir.
aslında sadece biyoloji değil, hiçbir bilim anlam üretme ve olanın ötesine geçerek anlam arama peşinde olmamıştır. dolayısıyla bilim bir metafizik ya da bir din olmak gayesinde değildir. detaylara inilir inilmez zaten bunların birbirinin yerine konulamayacağı, gayelerinin ve hatta yöntemlerinin bile birbirinden oldukça farklılaştığı görülecektir. metafiziksel ya da dini yaklaşımlarsa bu tür bir gaye peşinde değillerdir.
evrim denildiğinde tartışmanın en çok kızıştığı yer insanın evrimleşme sürecidir. dini yaşamın sürdürülmesi, insanın inandığı varlıkla kurduğu bağ, o'na ibadeti/kulluğu gibi dini meselelerin hiçbiri insanın yoktan var edilmesi, topraktan yaratılması ya da başka bir canlıdan evrimleşerek gelmesi açısından bir değişikliğe sebebiyet vermemektedir. dolayısıyla bu durum bize biyolojinin ve dinin konumlarının farklılığını sunmaktadır.
adem-havva kıssası bir başlangıç hikayesi sunmaktan öte insanın iyi-kötü savaşında nerede bulunması gerektiğine, onun ne amaçla yaratıldığına, hangi gaye üzere yaşaması gerektiğine dair vurgular yapan bir anlatı sunar. ki zaten insanın kökenine dair bilimsel bir yaklaşımla adem-havva kıssasını
Puan vermedi·480 syf.··
Beğendi
·2019 92. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 21 Kasım 2019 01:14
Öncelikle tavsiye niteliğinde birkaç cümle kurmak istiyorum. Metafiziği okumaya başlamadan önce mutlaka ilkçağ felsefesi hakkında bilgi sahibi olunmalıdır. Ayrıca Aristoteles hakkında farklı kitaplardan okumalar da yapılmalıdır. Ve hatta yine bu kitaba başlamadan bu kitap için kısa da olsa okumalar yapmak lazım. Zira felsefi bir altyapı inşa etmeden bu kitabı okumak -ki bu altyapı atılmış olsa dahi güçlüğü ortadadır- oldukça zor olacaktır. Güçlüğüne rağmen, özellikle felsefeyle yakından ilgilenenler için, okunması zaruridir.
Aristoteles bu kitapta, genel anlamda "varlık" ve "varolan"ı incelemektedir. Bununla birlikte kendisinden önce gelen filozofların görüşlerini zikreder, bilimlerin sınıflandırması üzerinde durur, "nedenler" ve "ilkeler" üzerine konuşur.
