"Gözyaşı sehrine benden gidilir. Ebedi ıstıraba benden gidilir. Adalettir şanı yüce yaratanımın. Ben ilahi kudretin, rabbani hikmetin ve ilk aşkın eseriyim..."
Insan yaratılışı gereği tabiatla hemhal olmak istiyor, onunla bütünleşmek, onun bir parçası olmak istiyor. Insanın tabiattan kopuşu bu anlamda cennetten düşüş'üne benzer bir özellik arz ediyor. Ruh cennetten bir yansıma olan tabiatı arzular; çünkü o evvelemirde cennete aittir, dünyada bulunuşu bir sürgünlük halidir. Sürgün, yurdunu özler.
Bazı çalışmalar da gösteriyor ki, "sanatçı ruhlu" bireyler diğerlerine göre ruhsal açıdan daha sorunlu olsalar bile sorunlarıyla baş etmek için daha büyük içsel kaynaklara sahipler. Bu da pek çok sanatçının ruhsal sıkıntılarını sanatın hizmetinde kullanılabilecek bir potansiyel taşıdığını göstermektedir.