"Sevda - ki bir insanın yalnız gönlüne değil; aklına, fikrine, iradesine kısacası bütün heveslerine, manevi kuvvetlerine hâkimdir - dâima şüphe ve vesveseler içinde bulunmaktan haz duyduğundan kulakları ve gözleri her duyduğu, her gördüğü her şeyi onun karakterine göre işitip görmeye, akıl her hükmünü onun arzusuna göre vermeye mecburdur. "