Cemal Süreya Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni
Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi
Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini
Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli
Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki
Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği
Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki
Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini
Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri
Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi...
“Toplumlarmızı yöneltmeyi bilen bir bürokrasi ve uzman politikacılar taralından yönetilmektedir. Kişiler kitle isteğine göre yönlendirilmekte, kendi içlerinde, amaç olarak, daha çok üretme ve tüketmeyi görmektedirler. Tüm etkinlikler ekonomik hedeflere yönelir, araçlar amaç haline dönüşür. İnsan bir”“robottur —iyi besili, iyi giyimli ancak insanın temel niteliği ve etkinliği olan özellikten yoksun bir robot.”
Alıntı Şuradan
Sevme Sanatı
Erich Fromm
“Sevginin doğasını ayrıştırmak, onun günümüzdeki eksikliğini görmeyi ve bu eksikliğin toplumsal nedenlerini araştırmayı gerektirir. Sevginin yalnızca ayrıcalıklı bireysel değil de sosyal bir olgu olarak gerçekleşebilirliğine inanmak, insanın doğasını bilerek temellendirilmiş ussal bir İnançtır.”
Alıntı Şuradan
Sevme Sanatı
Erich Fromm