Sidra
@Siydra
Ve hiç olmamışsın gibi unutulursun...
Puan vermedi
Roman Feride Çiçekoğlu’nun hayatından bir kesittir diyebiliriz. Çiçekoğlu 4 yıl cezaevinde kaldığı sürede içerideki kadınları, çocukları, gardiyanları ve müdürleri çok ince ve detaylı gözlemlemiştir ve böylece ortaya demir parmakların soğukluğunu hissettiğimiz, Barış’ın saflığına dokunduğumuz bir kitap ortaya çıkmıştır. Uçurtmayı Vurmasınlar, annesinin hapis cezası yüzünden hapishanede büyümek zorunda kalan beş yaşındaki Barış’ın hikâyesini anlatıyor. Barış'ın kendisine veda etmeden tahliye edilen İnci'ye yazdığı mektuplardan oluşuyor kitap. Okuduktan sonra
Keşke tüm çocukların eşit şartlarda doğup büyüyebildiği bir dünya mümkün olsa diye düşündürten bir kitaptı. Barış’ın sorduğu sorular , kendince yaptığı çıkarımlar yüzümüzde buruk bir tebessüm bırakıyor. Barış’ın benim kalbimi en çok burktuğu cümlesi ise ‘hiç çiçekli bir dal görmedim ben’ demesiydi. Düşününce ne kadar basit ve sıradan bir şeyin ne kadar değerli bir kazanım olduğunu fark ettiriyor insana. Yolda yürürken gördüğümüz sıradan çiçekli bir ağaç bile özlem duyulan bir nesne olabiliyor. Barış’ın minik kuş ile özdeşim kurması da yine etkiliyici bir diğer anlardan biriydi benim için. ‘Uçma zamanı gelince gitmesi gerekirmiş , kuşlar tutsak yaşayamazlarmış. Ya çocuklar İnci ? Onlar tutsak yaşayabilirler mi ?’ Dilerim ki hiçbir çocuk tutsak yaşamak zorunda kalmasa , kuşları da uçurtmaları da vurmasak keşke...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
bu kitap hakkındaki kendi görüşlerim(bence)
Bu kitabı okumak değişikti diyebilirim. Çünkü bana göre konu o kadar güzel ki gerçekten muhteşem bir konu ama konuyu ele alış biçimi ve anlatımı bence olmamış ben bu kitabın daha eğlenceli sıradışı olmasını bekliyordum.bence bu kitabın içinde aşk olmasa ve bu hikaye bir kızın kendi başına bu durumdan kurtulmaya çalışması daha iyi olurdu diye çok düşündüm . Genel konu güzel ama anlatım hikayeyi ele alış biçimi bana göre değil.
Her şeye rağmen burada bir emek var.
SPOİLER!!!
Bu kitap hakkındaki kendi düşüncelerim (bence)
Bu kitabın birinci kitabı no:26'yı da okudum. No:26 ortaydı o kadar ilgimi çekmedi açıkçası ama okunabilirdi bir olay vardı . Daire 7 bana göre şimdiye kadar beyza alkoç'un 6 kitabını okudum bence en kötüsü buydu, yanlış anlamayın ama daire 7 çok bir olay örgüsü yok okurken zevk almadım dili çok hafif bence öylesine yazılmış bir kitap gibi geldi. Herhangi bir özelliği yok öveceğim veya bu iyiydi diyebileceğim bir kitap değil .
He her kitaptan ders çıkarılır bu kitaptan tek ders çıkardığım olay biz gerçekten ünlülerin hayatını kontrol ediyoruz. Bununla ol bununla barış şununla konuş şunu giy şuna estetik yap kısasın uzunsun zayıfsın şişmansın tek çıkarabildiğim ders buydu bunun tabiki farkındaydım ama okuyunca daha iyi anladım diyebilirim. Ama illa beyza alkoç'un kitabını alacağım diyorsanız bence bunun yerine enkaz altındakileri alın. Ben önermiyorum.
Arkadaşlar tabiki emek var. Ama bana göre kaliteli bir kitap değil.
Puan vermedi
Momo okuduğum en güzel ve masum kitaplardan okurken bir çocuk dünyasında hissediyorsun kendini ne öğrendin bu kitaptan diye sorarsanız.
Zamanın kıymeti ve karşındakini dinlemeyi aşırı derecede güzel işlenmiş bir kitap çok ağır değil ama kadar da hafif değil orta seviyelerde bir anlatımı var. Okuduğum için pişman değilim :)
Enkaz altındakiler
Bence ( Bana göre)
Beyza alkoç'un en sevdiğim kitabı eğer beyza alkoç'un kitaplarından birini almak istiyorsanız ilk tercihiniz ENKAZ ALTINDAKİLER olsun. Benim beyza alkoç'un tek güzel dediğim kitabı
Bu arada dili ağır değil orta seviye bence kendinizi yormayacak biraz eğlenebileceğiniz bir kitap arıyorsanız uygun. Kitabın konusu bence mükemmel ama kitaba 5te 5 diyemem konu güzel anlatım normal bence
Tabiki bir emek var saygı duyuyorum bunlar benim düşüncelerim.
