Tuhaf kişi
@Sizogod
Reklam
Kuzey Fransa’da yoksul bir kasabada geçen bir hayat hikâyesi (yazarın çocukluğunu ve ergenlik dönemini kapsıyor). Yazarın adını neden değiştirdiğini, Avrupa’nın en gelişmiş ülkelerinden biri olan Fransa’nın kırsal bölgelerindeki yobazlığı en net şekilde ortaya koyan eserlerden biri. Aile içindeki çelişkili ve zarar verici ilişkiler, yazar tarafından biyografik eserinde çok açık bir şekilde ifade edilmiş.
08.05.2025 tarihinde, sabah yedide, son seksen sayfamı gözyaşlarımla bitirdim. Kurgu öncelikle mükemmel; sadece hikayede bir kesişme anı istedim (her ne kadar yapsaydı yazar klişelere düşecek olsa da, yine de istedim). Çok bir şey yazmak istemiyorum. Baba-oğul, anne-kız ve arkadaş ilişkileri o kadar güzel bir şekilde kurgulanıp işlenmiş ki sevgili Yekta Kopan’ı sevmemek elde değil. Mezarlıkta iki arkadaş resmen küçük bir hesaplaşma yaşadı. Behice’nin oğluna mektup yoluyla açılırken bile kendi dertlerini ve başkalarının dertlerini mektuba eklemesi (aslında bana göre oğluna bir veryansını vardı) çok etkileyiciydi. Anlatmak istemiyorum dedikçe parmaklarım durmuyor. Neyse, kendimi durduruyorum çünkü o ruhu ve kokuyu gözlerinizle okuyarak çekin içinize.
