Beni hâlâ sevdiğini sanıyor. Oysa artık sadece bir yaslanma olasılığıyım onun için. Dengesini kaybettiğinde elini boşluğa uzatıp da tutunuverdiği ilk şey. Artık kimsenin düşeyazarken tutunuverdiği bir şey olmak istemiyorum.Bu his merdivenleri inmem için arkamdan bir el gibi itiyor
Bir sabah uyanılır, bir kez sonsuza dek,
sıcaklığında son uykunun: Gölge
sıcaklık gibi olacak. Daha büyük bir gök
dolduracak odayı, büyük pencereden geçerek.
Çıkılan merdivenden bir gün sonsuza dek
sesler gelmeyecek artık, ne de ölü yüzler.
Son vazgeçişle
yükselttim seni, saf,
bulantısı üzerine her şeyin,
bir gün dünyadan yükseldiği gibi
bütün utançların ve acının üzerine
ışıklı bir kabın.
Koparmaya çalıştım seni bu ruhun içinde
yazgısından her şeyin,
ona bir an dokunup
tükenen baş döndürücü seyrinden.
Sen suskun izledin beni
ve her anı güzelliğinin
öyle bir özveriydi ki benim için,
son armağanın gibi geliyordu bana.
Senin için öyle acı çektim ki
karşısında yaşamının,
berrak biçimin
yalnızca imgesi gibi göründü
bana bir gün çektiğim acının.