Samanyolu

Samanyolu
@Sjsjsjdkl
10 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Beni hâlâ sevdiğini sanıyor. Oysa artık sadece bir yaslanma olasılığıyım onun için. Dengesini kaybettiğinde elini boşluğa uzatıp da tutunuverdiği ilk şey. Artık kimsenin düşeyazarken tutunuverdiği bir şey olmak istemiyorum.Bu his merdivenleri inmem için arkamdan bir el gibi itiyor
Sayfa 40
Reklam
Bir sabah uyanılır, bir kez sonsuza dek, sıcaklığında son uykunun: Gölge sıcaklık gibi olacak. Daha büyük bir gök dolduracak odayı, büyük pencereden geçerek. Çıkılan merdivenden bir gün sonsuza dek sesler gelmeyecek artık, ne de ölü yüzler.
Son vazgeçişle yükselttim seni, saf, bulantısı üzerine her şeyin, bir gün dünyadan yükseldiği gibi bütün utançların ve acının üzerine ışıklı bir kabın. Koparmaya çalıştım seni bu ruhun içinde yazgısından her şeyin, ona bir an dokunup tükenen baş döndürücü seyrinden. Sen suskun izledin beni ve her anı güzelliğinin öyle bir özveriydi ki benim için, son armağanın gibi geliyordu bana. Senin için öyle acı çektim ki karşısında yaşamının, berrak biçimin yalnızca imgesi gibi göründü bana bir gün çektiğim acının.
Son blues, bir gün okunacak olan
Yalnızca bir flörttü elbette biliyordun - birisi incinmişti çok eskiden. Ne fark eder zaman geçip gitti - bir gün geldin bir gün öleceksin. Birisi öldü çok eskiden - birisi, deneyen, ama bilmeyen.
İnsanların Dört bir yana dağılmış kabileleri Nice zamanlar önce egemenliği altındaydı Demirden bir yazgının Dilsiz gücünün. Karanlık Ve ağır bir zincir Sarmıştı Denizin kutsal kucağında O her şeyi kıvılcımlandıran Korku dolu ruhlarını. Yeryüzü sonsuzdu. Tanrıların mekânı Ve insanların vatanı. Zengindi mücevherlerden Ve görkemli mucizelerden yana. Öncesiz zamanlardan beri Ayaktaydı gizemli yapısı. Sabahın mavi Dağlarının üzerinde Mekân tutmuştu güneş Canlı ışık.