Uzun bir süre karanlıkta, bir aşağı bir yukarı, her şeye karşı kör ve sağır bir şekilde, belirsiz bir arzunun peşinde koştum ve aniden doğru yerde olduğumu hissedip durdum.
"Orda garip insanlar göreceksin! Bir düşünsene, asla uyumuyorlar!"
"Peki neden?"
"Çünkü hiç yorulmuyorlar."
"Neden?"
"Çünkü aptallar."
"Aptallar yorulmaz mı?"
"Aptallar nasıl yorulabilir, tanrı aşkına!"