Gövde bir günah işler, günah işleyerek o günahtan kurtulur çünkü eylem bir arınma yoludur. Geriye zevkin anısından ya da pişmanlık lüksünü yaşamaktan başka bir şey kalmaz. Günaha girme çağrısından kurtulmanın tek yolu çağrıya uymaktır. Direnirsen, ruhun kendisine yasakladığı şeylerin özlemiyle hastalanır, ruhun iğrenç yasaların iğrençleştirdiği ve haram kıldığı şeylerin arzusuyla.
Bizim soyumuzda cesaret diye bir şey kalmadı. Belki de hiçbir zaman olmamıştı. Ahlakın temelinde toplum korkusu, dinin temelinde Tanrı korkusu yatıyor ve bizi bu iki korku yönlendiriyor.
Bir insanın öteki insan kardeşlerinden üstün olmaması daha iyidir. Bu dünyada en iyisi çirkinlerin ve ahmakların durumudur. Sessizce oturup ağızlarını bir karış açarak oyunu seyredebilirler. Zafer diye bir şeyden haberleri yoksa, en azından yenilgi diye bir şey de tatmayacaklar demektir. Hepimizin yaşaması gerektiği gibi, hiç canlarını üzmeden, kayıtsızca, kaygısızca yaşarlar. Ne başkalarının hayatlarını mahvederler ne de başkalarının elinde kendi hayatları mahvolur.