Mutluluk kahkaha gözyaşı ve hüzün herkesin anlayabileceği ortak duygu dilidir. Bu dilin çözemeyeceği ,insanlara ortak bir payda birleştiremeyeceği bir şey yoktur. Duygular tutkal gibidir,herkese birbirine yaklaştırır.
Aynı zamanda okul çok absürt kurallarla ayakta durur. Eğer ezberlemediklerinizi bir kağıda yazıp sınava girerseniz bu kopya sayılır. Ama sizden beklenen bilgileri kısa süreli hafızanıza atar da sınav kağıdı dağıtılır dağıtılmaz aklınızdakinin sınav kağıdının üzerine yazıp hemen unutursanız bu kopya sayılmaz.Tüm sistem kendisi ile çelişir.
Bazı öğrencilerin üzerinde öyle hoş etki bırakırsınız ki göçebe dek dünyaya salındıkları için şükrederler. Şarkılar söyleyerek dağların eteklerini tırmandığınız,bulutların arasında saklananları keşfettiğiniz, zorlu denizleri aştığınız ve onlarla birlikte yıldız isimleri ezberlediğiniz için size minnettardırlar.
Dönmek için dönüşünü bekleyecek biri gerekliydi insana, bir canlı, bir kedi bile olabilirdi ,bir kanarya ya da hoş geldin diyecek bir muhabbet kuşu.Onun yoktu...