Fırçaya, boyaya hiç gerek yok bugün,
Sana kelimelerden bir dünya çizeyim.
Gözünün gördüğü o renklere inat,
Ruhuna dokunan mısralar dizeyim.
Bir tuval olmasın beyaz ve soğuk,
Duygular konuşsun, sesim çok derin.
Çizgiler anlatamaz içimdekini,
Şiirler anlatsın gizini yerin.
Dağların heybeti, denizin sesi,
Bir resme sığar mı rüzgarn nefesi?
Sana çizgilerle gelmek yerine,
Şiirle kurdum bu gönül bahçesi.
Güneşi sarıya boyamak kolay,
Mesele içini ısıtmaktır asıl.
Bir tuvalde duran o cansız doğa,
Şiirin içinde canlanır fasıl fasıl.
Gözlerini yumsan, dinlesen beni,
Kelimeler bir bir renge dönüşür.
Ne fırça izi var, ne boya lekesi,
Dizelerde gönlüm seninle görüşür.
Bırak kalsın renkler palet üstünde.
Sana harflerden bir ufuk açaym.
Hiçbir ressamın çizemeyeceği,
○ sonsuz sevgiye ışık saçayım.