İsmail Teknegöz
@Smile1818
Şiir kitabım yayındaa
Maskesini indirdi, gerçek yüzünü gösterdi,
Gizlediği sırlar, artık ortaya döküldü.
Yüzündeki ifade, bir masalın sonu gibiydi,
Herkes gördü, gerçek yüzünü anladı.
Teslim oldu zamanın akışına, yaşanmışlıklara,
Her anı, bir sırla dolu, her bakış bir itiraf.
Gerçek yüzüyle durdu karşımızda,
Herkes gördü, artık maske düşmüş, perde kalkmış.
Gönlünde sakladığı duygular, şimdi açık seçik,
Maskesiz bir şekilde, yaşanmışlıkların içinde.
İstanbul'un göğsünde yankılanan melek,
Kanatları beyaz, rüzgarla dans eden bir öykü.
Çiçekler açar aralanan pencerelerde,
Güllerin kokusu sarar her bir yanı.
Pürüzsüz duvarlar, tarihle örülü,
Beyazı, masumiyetin sembolü gibi durur.
Gelinlik gibi süzülen martılar,
Denizin kollarında dolaşan beyaz prensesler.
İstanbul, bir aşk şehri, bir hayal diyarı,
Beyazın masumluğu içinde gizli derin duygular.
Beyazın göğsünde titreyen bir şarkı,
İstanbul'un kalbindeki sevgi, bir masal gibi.
Aşk, kelebek gibi kırmızı estetik,
Kanatlarında sevginin izi, hafif bir dokunuş.
Gözlerinde parlayan yıldızlar, bir gece gökyüzü,
Kalbimde yankılanan bir melodi, aşkın büyülü öyküsü.
Kırmızı, ateşin rengi gibi yanar,
İçimde alev alev, sevginin sıcaklığıyla.
Estetik bir resimde kaybolmuşçasına,
Ressamın paletinde sevgi renkleri iç içe.
Kırmızının her tonu, aşkın bir nüansı,
Sevgiliyle paylaşılan her an, bir ölümsüz sanat eseri.
Aşkın izlediği yolda, kelebekler uçuşur,
Kırmızı bir rüya gibi, kalplerde yazılan estetik bir şiir.
Dostluklar, bir ömre sığan güzellikler,
Yürekleri sarıp sarmalayan, zamanın ötesinde bir bağ.
Geziler, dünyanın gizli köşelerinde iz bırakan,
Farklı kültürlerin renkleriyle dokunan bir seyahat.
Yemekler, sofralarda bir araya gelen,
Lezzetlerle dolu bir masal, paylaşılan anılarla güzelleşen.
Yollar, ayağımızın altında uzanan,
Her adımda öğrenilen, her dönemeçte yaşanan serüven.
Dostluklar, geziler, yemekler, yollar,
Bir araya geldikçe büyüyen, derinleşen bir dostluk destanı.
Her güzel anı, bir sayfa bu şiirde,
Dostlarla geçen zaman, bir ömre bedel.
Mekruh, gölgesi düşmüş bir akşam gibi,
Bir gizemle sarılı, içinde bulanık bir sis gibi.
Gönlümdeki karanlık köşelerde saklı,
Huzursuz bir hava, belirsiz bir yankı.
Mekruh, yasaklı bir aşkın izleri gibidir,
Kalpte bıraktığı burukluk, sevdayla karışık bir hüzün.
Sessiz sedasız çırpınan bir rüzgar,
Mekruh, bir yolda kaybolmuş, bilinmez bir hikaye.
Bir adım atarsın, bir geri çekilirsin,
Mekruh, her anı karartan, içsel bir çatışma.
Gönlümde mekruh bir şiir yazıyorum,
Bilinmezlik içinde kaybolan, duyguların sırları.